Lieve allemaal,

Wat is de tijd voorbij gevlogen... 6 weken rondreizen door NZ zitten er alweer bijnaaa op!
Allereerst super bedankt voor alle leuke reacties, het is echt tof om van jullie te horen vanuit Nederland en andere delen van de wereld, blijf vooral reacties plaatsen zou ik zeggen

Wat heb ik de laatste 2 weekjes nog meegemaakt... Gossie waar zal ik toch weer eens beginnen, elke dag is anders! Vanuit Queenstown zijn we voor 3 nachtjes naar het zuiden vertrokken. The Mildford Sound staat bekend om een van de mooiste plekjes van NZ maar ook een van de natste (er valt 7m regen per jaar in verhouding tot 1,5m in de rest van NZ) en dat hebben we geweten. Toch beloofden alle fantastische verhalen veel goeds...

Uiteraard hebben wij 3 verregende dagen gehad, een beetje jammer maar stiekem toch wel genoten van alles uiteraard.

• Het beloofde wildlife van zeeleeuwen tot dolfijnenwas ver te zoeken (enkle zeehondjes maar die hadden we al gezien);
• Een supermooie cruise zag er maar verlapt uit vanachter de ramen;
• Langs de zee werd je bekant weggeblazen en was het quick met 10 graden gedaald maar de golfen waren zeker indrukwekkend!

De 1e nacht verbleven we in Gunn's Camp. Na een lange dag bussen verlangden iedereen naar een warme douche. Ja helaas, dan moest je eerst je eigen vuurtje stoken in een houten hutje van 10m2. In deze hutjes leefden vroeger de havenarbeiders en elektriciteit was ver te zoeken... Het werd allemaal centraal geregeld: om 5:30 uur ging het licht aan en om 22:30 uur ging het licht weer uit. Voor dit verregende oord moest je nog 25 dollarbetalen, ze hadden me er geld op toe moeten geven

maarja it's all about experience! Achteraf was het toch nog wel knusjes geworden en de volgende ochtend busden we om 6:00 uur 's ochtends (het moet niet gekker worden) door naar Invergarcill of Bluff (de zuidelijkste stad van NZ).

De 2e nacht verbleef ik in Invergarcill omdat ik geen bezoek heb gebracht aan Stewart Island.

De 3e dag zouden we naar Dunedin vertrekken maar 's ochtends vroeg klopten de buschauffeur aan in onze dorm met de mededeling dat we 3 uur later vetrokken dan gepland. De ferry had vertraging, de mensen die wel naar Stewart Island waren gegaan hadden problemen met het weer. Shit, dat is balen als je net klaarwakker bent en al met 1 been in je spijkerbroek gehesen staat...
Die avond in Dunedin met een gezellige groep bij de Thai gegeten. Zelfs in een hotel geslapen, jaja wat een luxe, alhoewel het wel allemaal een beetje krakkenmikkig was (maar dat is bijzaak toch)

Na de volgende dag op +/- 10 mensen een uur te hebben gewacht die zo nodig de bejaardensport op ijs moesten uitvoeren (curling) arriveerden we om 19:00 eindelijk weer in Queenstown.Joehoeeee welcome back!! 3 Heerlijke zonnige dagen volgden. Ook was het tijd om afscheid te nemen van leuke mensen waarmee ik toch een behoorlijke tijd opgetrokken ben. Aan alle leuke dingen komt een einde...

Gelukkig bleven er genoeg partypeople over om de volgende3 daagjes de hoofdstad Cristchurch mee te ontdekken. Mijn laatste ritje metde Straybus... Onderwegzeker nog even genoten van het fantastisch blauwe lake Tekapo en Mt. Cook uiteraard!
Het hostel wat ik had geboekt in deze stad was een beetjecrimineel hoorden we dus heb ik elke dag mn backpack naar de bagageruimte gezeuld die op slot kon. De hoofdstad wordt ook wel Crimechurch genoemd maar ik heb alles nog hoor!

Het was een toffe stad, mooie gebouwen, mooie botanische tuinen met het 3 na grootste park ter wereld.

11Maart was het danook voor mij tijd om de hoofdstad te verlaten en aan mijn reis terug naar Aucklandte beginnen. De 1e dag heb ik 11 uur gereisd per bus en ferry naar Wellington. 's Avonds afgesproken met Jeffrey de Boskoper enuiteraard weer gezellig een drankje gedaanin een grappigebar met allemaal boeken (soort bibliotheek) waar je dan tussenin zat.
De volgende dag zijn we mount Victoria opgeklommen. Hier had je 360 graden views over de stad, erg tof. Ook nog even het gratis museum bezocht,door de stad geslenterden een afscheidsdrankje gedaan (uiteraard)... jullie zullen wel denken dat kind doet niet anders

De treinreis van Wellington naar Auckland die ik de volgende dag heb gemaakt betreft 681 km, kruist over 352 bruggen en reist door 14 tunnels. De totale rit duurde 12 uur en het uitzicht was groen & schapen! De lunchstop van the Overlander was in Ohakune een waar ski-oord in de winter wat 2029 feet boven zeelevel ligt. Iedereen die bang is om te verdrinken in NL over een x aantal jaar door onze grandioze dijken, je nieuwe woonplaats is een uitgestorven walhalla!

Hieronder nog een paar laatste grappige feitjes die ik in de loop van mijn blogs ben vergeten te vermelden:

• In Franz Josef waren uiteraard mijn spikes van 1 schoen afgebroken, de gids heeft het ter plekke gefixt, maar zogewoon lopen is dat dus nog niet...
• De dag nadat ik geraft had van de hoogste waterval ter wereld is een boot over de kop geslagen en zelfs de gids had een grote snee in zijn rug en bloedde als een rund...
• Nadat ik met Sebastiaan de Tongariro crossing had uitgelopen was onze pickup terug naar het hostel al weg. Zonder ons... terwijl ze wisten dat wij nog in het park waren. Toch slordig ondanks dat wij 0,0 bereik hadden. We hebben een alternatieve lift terug gekregen en een mooi verhaal opgehangen dat webijna waren ontvoerd dooreen Maori stam... Iedereen maakten zich al schrikbarend zorgenhaha....
• In de Straybus heb ik 6 uur langs naast een man moetenzitten die echt te verschrikkelijk naar zweet stonk. Het probleem was dat heel de bus vol zat en ik dus niet kon verkassen. Ik bezweek echt bijna ter plekke... terug in het hostel heb ik gelijk al mn kleren gewassen!
• In Auckland had iemand een potje tomatensaus op de toch allabiele verwarming gezet. Uiteraard kwam ik de kamer binnen en viel het potje om, op de vloerbedekking. We hebben heerlijk een nachtje in de tomatensaus lucht geslapen.
• Het feit dat ik thuis vaak alle potjes open moest draaien kwam zowaar ook hier in NZ van pas. Er waren 3 jongens aan het koken in de keuken, ze wilden een pot saus openmaken maar dat lukte hun niet. Dus ik zeg geef maar even aan mij en ik draai zo die pot open zonder moeite. Haha dus hun elkaar uitjoelen natuurlijk en de rest van de keuken zat ook zo te gniffelen. Dit was wel een grappig momentje! (Kickfun Rules...)

Morgen om 13:00 uur vlieg ik voor 6 maanden terug naar Ozzie. NZ was echt super mooi en te gek maar toch kijk ik ook weer uit naar dit nieuwe (werk)avontuur! De meeting met Tess & Mayo komt eraan, gevolgd door een surfkamp ik ben reuze benieuwd!

Mijn postadres in Australie voor al mijn fans:
C/- Woodduck Work & Travel
Inge Dijkstra # 4011
153 Forbes Street
Woolloomooloo NSW
2011, Sydney

Mijn Australische nummer voor al mijn stalkers:
+61434488253

Dikkeknuffel voor allemaal!
Uiteraard blijf ik jullie updaten via deze site. De laatste foto's zullen snel volgen.
Het antwoord op de vraagof Nieuw-Zeeland of Australiemijn voorkeur heeft houden jullie nog tegoed...

Liefs (ervaren) backpacker Inge