Aangezien ik heb vernomen dat mijn weblog al een tijdje met spinrag en stof staat hierbij een nieuw verhaal over het leven van ingedingg op 10 km afstand van het allernoordelijkste puntje van Australie; Cape York. Bereid je voor op misschien wel een van mijn bizarste blogs ever!

Het leventje hier is moeilijk te omschrijven, maar bij deze dan toch een poging. Neem Big Brother, Temptation Island en Expeditie Robinson, hussel deze tv-programma's door elkaar en voila: de Punsand Bay-real live soap. Met vandaag in deze soap: een terugblik op mijn avonturen in Punsand Bay camping resort waar ik 2 maanden gewerkt, geleefd, gefeest, gehuild en gelachen heb en een vooruitblik naar wat komen gaat...

Konden jullie soms maar door mijn ogen kijken en zien in welke omgeving ik was beland. Ik weet zeker dat jullie mond zou openvallen van verbazing van de mooie natuur, de zee die ik elke ochtend zag zodra ik mijn slaapkamerdeur opende, groene bergen die afstaken tegen het eindeloze witte strand, wegen van rood zand die je alleen met een 4WD kunt afleggen, termietenheuvels die soms groter waren dan ikzelf en niet te vergeten de dieren... Slangen, krokodillen, giftige padden, de grootste en groenste kikkers die ik ooit had gezien, gekko's, hagedissen, enge spinnen, soldaatkrabben en ga zo maar door. Ja mensen ik was in de tropen!

Het resort is totaal niet te vergelijken met een 5-sterren resort uit Turkije. Om jullie een klein idee te geven: gezinnen met kinderen, tourgroups (oude gekken) tot en met free independent travellers (mensen van het goede leven) brachten zoal een bezoekje aan dit resort.
Mijn kamer bestond uit een hok van 2 bij 2 meter van spaanplaat met schimmel op de muren en een vloer die bekant op instorten stond . Aanwezig was een heerlijk bed en een iniemini dressoir en toen was het hokje alweer vol ;-) Met 1 blik op de muur maakte ik meteen kennis met mijn nieuwe huisdier - een witte gekko - is weer eens iets anders als een dwerghamster.
Het geheel was dus meer te vergelijken met een camping waar nergens iets van luxe te bekennen was. Gelukkig waren er normale douches & toiletten. Enig probleem hiermee was dat ze soms ‘out of gas' waren en dan was het warme water ver te zoeken, brrrrrrr..!
Anywhy je kon maar beter op alles voorbereid zijn bleek wel weer. Op een ochtend werd ik wakker met gruis naast m'n hoofd (!) Een dikke rat had even een mooi gat geknaagd in mijn plafond! Dit gat had ik tijdeijk opgevud met een theedoek onder veel gelach van Sarah en Lisette. Hallo straks komt dat beest er doorheen zetten; nog niet eens gesproken over andere glipperige gluiperds. Toen nog niet wetende dat de ratten hier zo groot kunnen worden als konijnen!

Naast 6 dagen werken als barkeepster en serveerster had ik elke week 1 dag vrij. Ondanks dat het resort erg afgelegen lag (60 km vanaf het eerste Aboriginal dorpje Bamaga) kwam ik zo nu en dan in de Punsand Bay soap voor verrassingen te staan. De volgende uitstapjes zijn de revue gepasseerd met bijbehorende hoogtepunten:

• Toeristen hadden me meegenomen naar de tip van Australie, Cape York. Je kan daar via het strand en de rotsen het allernoordelijkste puntje van Australie bereiken, een heel belangrijk punt voor veel Australiers. Op de quad gingen we vervolgens via een bumpy ride en door hagelwit zand krokodillen spotten, rivieren doorkruisen, dwars door het tropisch regenwoud scheuren, takken en kuilen ontwijken en verlaten strandjes afrijden. De wind door je haren en gaan met die banaan, wat een te gekke omgeving! Back on track en op naar 2 watervallen waar we ook in gezwommen hebben onder het genot van een koud biertje. Cheers mates J Inmiddels een ster zijnde in 4WD rijden mocht ik de weg terug naar het resort afleggen. De volgende obstakels zijn deskundig ontweken: een wild zwijn, walibies, vogels, een kudde paarden en het doorkuisen van een rivier.
• Met collega Rhys naar Rocko eiland gevaren en een bezoekje gebracht aan een pearlfarm. Ik heb hier gezien hoe echte parels worden gekweekt en geproduceerd, een zeer nauwkeurig werkje. Als echte schippersvrouw heb ik de boot nog bemand, uiteraard rekeing gehouden met de ties & rips.
• Ik ben op tour geweest naar Thursday Island en Horn Island, twee eilanden die deel uitmaken van de Torres Strait eilandengroep en tussen het puntje van Australie en Papua New Guinea liggen. Ik heb deze dag een world war II tour gedaan op Horn Island (deze plek was na Darwin de meest gebombardeerde plek in Australie tijdens WO II), gezellig gebabbeld met 65+ers en van de azuurblauwe zee genoten op Thursday Island.
• Andere bezigheden bestonden uit strandwandelingen, krokodillen spotten (zie het hilarische verhaal hieronder) en krabben vangen met je blote voeten in de modder, mmmmm!

Mijn collega's in het resort zijn allemaal heel leuk en 's avonds zitten we vaak met zijn allen bij elkaar muziek te luisteren, te kaarten of aan een kampuur op het strand te chillaxen. Het meerendeel van mijn collega's is man, en van een heel ander soort dan dat ik in Nederland gewend ben. Mijn collega's zijn namelijk nogal avontuurlijk aangelegd en houden er bijzondere hobbies op na; duiken in een zee vol krokodillen, haaien vangen, op wilde varkens jagen, giftige slangen vangen en meer van dat soort interessante bezigheden. Zodoende gingen we op een avond krokodillen spotten in het moeras. Ik riep meteen: Ja! Maar aangekomen bij het moeras had ik een klein beetje spijt van mijn keuze, want het was wel heel donker en op de weg erheen had mijn collega een giftige slang gevangen dus dat werd niet alleen uitkijken voor kroko's maar ook voor slangen. Maarja we waren er al en ik moest maar even doorzetten. Sarah en ik liepen achter de jongens aan en ik heb me doodgelachen omdat na bijna elke stap of Sarah of ik een gil gaf. We zijn gelukkig ongedeerd teruggekomen uit het moeras, maar hebben helaas geen krokodillen gezien.

Een real life soap is niet compleet zonder kleurrijke personages, in dit geval mijn collega's. De man-vrouw verhouding is niet helemaal in balans (20 mannen op 8 vrouwen), maar je hoort mij niet klagen J. Ik knijp met een big smile in m'n handjes dat ik hier uiteindelijk terecht ben gekomen met Sarah en Lisette als mijn collega's en tevens vriendinnen & reismaatjes van de eerste weken. Het is geweldig om met zijn drieeen hier te zijn en dit samen te mogen beleven (en ook heerlijk om af en toe even in het Nederlands te ouwehoeren). Met dank aan de journalistieke schrijfstijl van Lisette Jongerius zijn de volgende personages gevormd die ik jullie echt niet wilde onthouden. Een kleine greep uit de selectie van de overige collega's:

• Catia, de kok. Italiaanse, 60 jaar, 1.50 meter lang, mega schelle stem en zwaar Italiaans accent(‘Two Amburges and shiiiiips!'). Draait het liefste 24 uur per dag dvd's van de musical Mama Mia en Michael Jackson (achter elkaar) in de keuken, maar heeft godzijdank sinds kort nieuwe cd's gebrand. (Ik kan geen Abba meer horen!)
• Rhys, de schipper. Brengt campinggasten naar de parelboerderij op Roko Island, Thursday Island of neemt mensen 's avonds mee op krodillentour. Is onlosmakkelijk verbonden met zijn Toohey's New biertje. Lijkt op Jude Law, maar heeft tegenwoordig meer iets weg van Pim Fortuyn nu collega Tyson (zie onder) voor de grap zijn hoofd heeft kaal geschoren.
• Tyson, de automonteur. Oftewel de wildebras. Heeft een tand van een krododil door zijn linkeroorlel. Doet graag aan speervissen en jaagt op haaien .
• Luke, de Benjamin. 21-jarige Engelse jongen die zwaar fan is van country-zangeres Taylor Swift. Zijn geblondeerde haar is licht oranje-uitgeslagen en is vaak te zien met een knalroze haarband. Luistert ook naar de bijnaam ‘Bungy'.
• Haley, de vrolijke noot. Prettig gestoorde Australische meid met een dozijn tattoo's. Heeft een aanstekelijke schaterlach, houdt van roddels en is bovenal een echte lieverd. Is momenteel bij familie in Cairns, omdat haar oma is overleden.
• Kai, de swingende kokosnoot. Bouwvakker met een blinkende rij witte tanden die mooi afsteken tegenover zijn donkere huid. Dankzij de inspanningen van Sarah en mij kent hij de nodige Nederlandse woordjes (‘Heb jij zin um met mai naar et strand te kaan?'). Is al dansend geboren en is op feestjes de eerste die de heupen losmaakt.
• Ronnie, de ex-militair. Vaak te zien in zijn knalgele, afgekloven slippers. Zeer strikt en geordend en werkt als een bezetende als bouwvakker. Heeft koelboxen vol met eigen eten in zijn kamer. Spreekt met een zwaar maar oh zo grappig Duits accent.
• Lachlan, de vrijbuiter. Geeft Reghan, het 8-jarige zoontje van campingeigenaren Jackie en John, thuis les. Draagt vaak kleding met gaten, loopt altijd op blote voeten en jaagt in zijn vrije tijd graag op wilde varkens en krabben.
• Charles, de hunk. Blonde lokken, een bonk spieren en een tandpasta-glimlach: als Hollywood star Matthew McConnahey een jonger broertje zou hebben, zou het Charles zijn.
• Denise, de klager. De oudste van het stel (circa 45 jaar). Hier naar toe gekomen om haar rekeningen van haar scheiding te kunnen betalen. Ziet het glas altijd half leeg, maar werkt hard.
• Johannes, de wereldreiziger. Deze Duitse pretty boy heeft de halve wereld al over gereisd, grotendeels per fiets. Heeft een sixpick waar je u tegen zegt, maar is vooral een heel charmismatische en lieve jongen, die je onmogelijk niet aardig kunt vinden.

En dit is slechts een beschrijving van een klein deel van mijn collega's. Voor vrijwel iedereen geldt dat de onderlinge band hecht is. Niet zo gek, want je zit hier continu op elkaars lip. We werken immers samen, wonen samen, eten samen, drinken samen, feesten samen en sommigen doen ook nog andere gezellige dingen samen. Er wordt veel met en over elkaar gepraat, zoals het in een goede realityshow betaamt. Maar niet per defintie altijd slecht, in tegendeel zelfs. Zie het als een ‘ons kent ons'-cultuur, waar eigenlijk elke dag een feestje is.
Zo zijn er voldoende drankjes gedronken rondom zelfgemaakte kampvuren, is er een wild zwijn aan het spit geregen, is er een jungleparty georganiseerd met invloeden van de evenementenachtergrond van Inge en is de 26^ste verjaardag van Lisette uitgebreid gevierd met chocoladetaart de nodige shotjes.

Ik moet zeggen dat de bushmannen de avonturier vanzelf in je naar bovenhalen. Zo heb ik met een wilde slang rondgeparadeerd die normaal altijd bijt alleen toen even niet - lucky me! Of denk aan persoonlijk kokosnoten en palmbladeren hakken om er uiteindelijk betoverend uit te zien als een echte Jane op de jungleparty. Soms moet ik mijzelf echt even knijpen. Wat heb ik toch een ongelovelijke mazzel dat ik in Australie zit en al deze mooie dingen mag meemaken.

Zelfs de toekomst ziet er voor deze jonge wereldreiziger rooskleurig uit. Met nieuw verdiende dollars nog heerlijk een kleine 4 maandjes al rondreizende de mooiste dingen zien en vooral alleen maar genieten!!! Op 23 augustus vlieg ik via Bamaga terug naar Cairns en vanuit daar door naar Darwin. In Darwin heb ik plannen om een 3-daagse tour te maken naar Kakadu National Park. Heerlijk hiken in 35 graden. Vanuit Darwin vlieg ik vervolgens samen met Lisette op zondagavond 29 augustus door naar het Indonesische eiland BALI!!! Dan baal ie als je dat in het vooruitzicht hebt ;-) Thanks voor alle nuttige tips uit Nederland!

Na een kleine 2 weekjes Bali vliegen Lisette en ik terug naar Ozzie en deze keer is Perth aan de Westkust onze eindbestemming. De laatste Australische daagjes moeten dan toch echt afgeteld gaan worden...

Volgens Marco B. bestaat afscheid nemen niet maar ik moet er toch bijna aan gaan geloven. Uiteraard zal dit gepaard gaan met een (bescheiden) feestje! ;-) Het hoort er natuurlijk allemaal bij als je met je rugzakje op de wereld rondreist. Mochten jullie me na het lezen van deze blog een beetje zielig vinden door de erbarmelijke leefomstandigheden, niet doen! Ik kan niet anders zeggen dan dat ik hier volop genoten heb tussen alle slangen en kokosnoten, een fantastische tijd met nieuwe vrienden en tranen gelachen. Zelfs het altijd ongezonde staff-eten is in vergelijking met deze ervaringen een peulenschil. Mooie herinneringen en honderden gekke foto's zullen mij dit Australische avontuur nooit doen vergeten.

Hopelijk kunnen jullie je nu een kleine voorstelling maken van mijn bizarre maar tevens heerlijke leventje Down Under. Op dit moment wil ik nog lang niet naar huis! Zoals jullie lezen heb ik het veel teveel naar m'n zin! Gelukkig is die omschakeling voor latere zorg J Wel ga ik nu deze blog tot een einde breien met een hele dikke zoen en knuff voor jullie allemaal.

Tot snel vanuit een ander landje!!!

Jullie gekke & lieve ingedingg - die stiekem toch wel aan jullie blijft denken.

P.S. Foto's bij dit verhaal zullen uiteraard op de website komen als ik in Darwin ben gearriveerd.