Met gespreide armen, lachend, knuffelend en een traan was het welkom met Lisette weer als van ouds (en dat na 1 week elkaar gemist te hebben)...
Luidkeels kakelend brachten we elkaar op de hoogte van de laatste weekfeiten, nieuwtjes & gossips en dat waren er heel wat!
Toen we officieel moesten boarden voor ons vliegtuig naar Denpasar (Bali)moest er dan ook nog even cola gekocht worden, geplast worden, paspoorts gezocht worden en notabene geld gestort worden op Inge's rekening die het ticket had voorgeschoten. Want tjaaa op Darwin airport hadden ze gratis wifi en je bent een backpacker of je bent het niet!
Ja Lies, no worries, dat komt later wel. Laten we vooral eerst even onze vlucht halen en nadenken over een slaapplaats voordie nacht in Kuta.
Daar gingen we dan; als laatste het vliegtuig inen3,5 uur later waren we geland.

Wij als nu deskundigen zeggen:Bali zonder plan: ja het kan!

Aangekomen in de aangename hitte was het wennen aan vreemd geld, een bakkenbaard a.k.a. NL-der dumpen die we niet op sleeptouw wilden nemen en een taxi roggelen zonder het gevoel opgelicht te worden. Alles was gelukt! Naja dat laatste niet echt maar we waren blij een bed te zien.

Kuta is te omschrijven als klein Turkije. Dus we hebben lekker gestrand en geshopt. Ook het monument van de bomaanslagen uit 2002 is bezocht. Onze collega Rhys van Punsand Bay heeft hierbij een broer verloren en dan krijgt zoiets gruwelijks toch meer een gezicht voor je. Met het lezen van zijn achternaam op het monument gingen onze gedachtes even terug...

Ja hetis hard, vergeten doen we het niet maarlife goes on.Langzaam aan onstond er dan toch een klein plan over wat we wilden zien & doen. Elke keer even lekker iets nassen bleef toch ook een feest na devele tosti's (misschien wel 100!) uit Punsand Bay. 's Avonds waren we beland in het uitgaansleven van Kuta. De aaf was mede een groot succes dankzij happy hour van 22.00 - 01.00 (waarom maar een uurtje toch?!)
We sloten deze avond af met een heerlijketropische regenbui. Lisette dacht dat we wel even naarhuis konden lopen door een douche die gewoon non-stop uit de lucht kwam zetten. Dat scheelde tenslotte weer geld voor een taxi en nat werden we toch wel...
Nou het'zo verzopen zijn als een kat' heeft op die avondeen hele andere uitdrukking voor ons gekregen! Zeker als je half omgelopen - tot je kuiten in het water - op elke hoek van de straat moest stoppen omdat anders je lenzen (letterlijk) uit je ogen spoelden. Soppend in onze birkies aangekomen bij de bungalow (avontuur!) waar we een heerlijke koude douche hadden om weer even op te warmen

Een busje bracht ons in het volgende stadje Ubud. In dit stadje hebben we superveel coole dingen gedaan:

• Een traditionele dans bijgewoond in een tempel;
• Ontbeten met een fantastisch uitzicht, door rijstevelden gefietst, koffie van echte kattenpoep gedronkenen gezien hoe de lokale bevolking woont en (over)leeft was erg indrukwekkend;
• Monkey Forest bezocht met tempels en apen wat wel wat weghad van de Apenheul. Tegen 2 andere NL-ders gezegd dat de apen niet beten en vervolgens waren hun natuurlijk gebeten! Oepsie, we gaven ook geen garantie...
  

Na al dit cultuurgesnuif werd het weer tijd voor wat zon, zee & strand! Op naar Ahmed aan de oostkust. Waar kun je nu nog in een bungalow verblijven voor 7 euro p.p.p.n. die 3m is verwijderd van het strand inclusief koraalrif voor de deur? Yeah in Ahmed! Hier is het toerisme namelijk nog niet ontploft. Leuk om met de lokale bevolking een avondje te jammen en zingen met gitaren en trommels (ook al kan ik helemaal niet zingen; dat is toch geestig!)

Voor 5 euro een scooter gehuurd, voor 2,50 euro een snorkelset en gaan met die banaan! Lekker rondtouren en op verschillende plaatsen snorkelen was het oorspronkelijke plan...
Maar als Lisette & Inge samen op tour zijn loopt dit plan natuurlijk altijd anders hihi!

Lisette als chauffeur op de scoot is niet zo'n goed idee: 5m en ze valt om waarbij de spiegel lam was en zijzelf een flinke jaap in haar knie eraan overhield. Gelukkig had de plaatselijke (altijd vriendelijke) bevolking ook jodium. Helaas moest ze wel 30 euro voor dit grapje lappen - afzetters

Halverwege de dag bedachten we dat het wel handig was om nog even te pinnen want dat kon niet op Gili Trawagan (onze volgende bestemming). Echt toppie zo'n niet-toeristisch plaatsje maar de pinautomaat was 45 min rijden op de scooter! Waar wij met behulp van de lokale bevolking natuurlijk 1,5 uur over gedaan hebben... Als dan ook nog eens je pinpas niet werkt bij 5 verschillende banken begin je toch lichtelijk te twijfelen (zacht uitgedrukt). Maar uiteraard schoot de vriendelijke bevolking te hulp en deze maal was 6maal scheepsrecht. Yesss we hadden weer centen!!! Maarja toen stond er nog de weg terug op het programma. Met alleen een bikini aan en een dun vestje dwars door een nieuwe tropische regenbui in het donker 1,5 uur terug karren. Gelukkig was de benzine goedkoop (avontuur, avontuur!)

In ons zeiknatte kloffie hebben we halverwege nog even heerlijk genast in een restaurant wat als tipstond aangegeven in onze bijbel de Lonely Planet.Dit maakte de avond toch wel weer goed!

De volgende dag zijn we met een ienieminie vissersbootje naar het eiland Gili Trawagan gevaren wat hoort bij Lombok. Deze boot was gemaakt voor 2 personen en 1 bemanningslid, lekker cosy! Midden op zee kreeg vooral Lisette lichte twijfels of dit wel de veiligste weg was zonder kompas of kaart. Maarja er was geen weg meer terug en ook nog geen land in zicht! Inge had het te druk om zich zorgen te maken want die wasde hele tijd water uit de boot aan hetscheppen met een emmertje... Het zou ongeveer 3 uur duren maar dat was natuurlijk Balinese tijd. Ik zeg weer avontuur, avontuur, avontuur! 4,5 uur later werden onze natte backpacks met 2 verzopen katjes (again) eindelijk gedropt op een bountystrandje (ooooooooh mooi!) Wij waren toch ook wel weer blij dat we het gered hadden zonder te zinken midden op zee hihi.

Aangezien er geengemotoriseerd verkeer op dit eiland is toegelaten werden jut & jul met alle bagage vervoerd ter paard en wagen. Zie je het voor je, het was weer om te filmen hoor! Gelukkig hadden we na even ronddwalen eenprimaslaapplaats gevonden en hebben we3 toffe dagen gehad op dit mega mooie eiland in een echte tropische backpackers omgeving. Helaas vielen de strandfeestjes erg tegen omdat het Ramadam was.De muziek stopten al om 23:30 uur (zwaar minpunt! Ik ben toch geen moslim?)Gelukkig maakten wij altijd ons eigen feestje er wel van en sliepen we niet naast een moskee want om05:00 uur begon deze al te jengelen. Maar ondanks alles hebben we enorm genoten!!

Met de speedboot terug naar het vaste land leek ons ditmaal een iets geslaagder plan en dat was het ook. Een laatste nachtje partyen in Kuta om het Bali avontuur af te sluiten en toen zat het er alweer op!Time flies when you are having fun

Half ziek, zwak en misselijk moest er gevlogen worden, altijd fijn... En wat voor een reis: 3 vluchtenlater via Darwin en Alice Springs kwamen we exhausted en met veel oorpijn aan in Perth. Slapen was er niet echt bij want er moest veel rompslomp geregeld worden voordat we definitief Australie konden verlaten. Maar ook dit hebben we na een pitstop bij de plaatselijke apotheek weer overleefd. Zo maken we toch elke keer weer wat mee! Anders worden de verhalen voor jullie ook maar zo saai om te lezen.
Lisette heeft het awesome Australie verruild voor het natte Nederland en Inge is doorgevlogen via Hong Kong naar Thailand. Waarom nog even niet vakantie vieren? Dat kun je tenslotte nooit genoeg doen!

Mijn volgende avontuur zal dus vanuit Azie zijn waar ik momenteel ben beland. Samen met Sarah ga ik hier nog even genieten, mijnpotje opbrassenen de boel op stelten zetten

Een dikke zoen en veel plezier op de Boskoopse braderie! (in de regen hihi)
Inge around the globe