Bekende gezichten, strakke kontjes en vliegende kakkerlakken

Badgasten!! (het kwik is toch al boven de12 graden?)

Inmiddels verblijf ik alweer 3 weken in het zonnige Australia en heb ik Melbourne per airbus 320 alweer verlaten om in Sydney bekende gezichten te ontmoeten. Ik ben al een ster geworden in slap ouwehoeren op het vliegveld en krijsende baby's negeren.

Ik blijf mezelf verbazen over hoe klein de wereld toch is. Zelfs aan de andere kant van de wereld blijf je bekende gezichten tegenkomen, eerdere travelmates (o.a. Sarah en veel mensen van Nieuw-Zeeland) al dan niet lekkere chickies uit Boskoop: m'n 2 vriendinnetjes Tessa en Marjolein die ook aan hun grote avontuur begonnen zijn...

In Sydney deden we eigenlijk niet zoveel bijzonders.

• We gaan met z'n allen naar het strand;
• We lopen rondjes door de stad;
• We drinken goon (viswijn)in het hostel of gaan even de bar in voor een snakebite (soort rosebier)!

Ik weet dat ik in een eerder verhaal de goon had afgezworen maarja ehmmm ik ben een backpacker op zoek naar werk dus ikmoet er toch weer aan gaan geloven

• We picknicken in een van de vele parken;
• We proberende tientallen vliegende kakkerlakken op het dakterras te negeren totdat ze echt 'te' dichtbij komen (recht op je gezicht afvliegen);
• We genieten aan de haven;
• We doen alleen aan windowshoppen;
• We staan een uur in de supermarkt om de goedkoopste keuzes te maken;
• We maken een hoop LOL;
• We slapen heel lang en soms heel kort;
• En zo houden we onszelf zoet.

Natuurlijk houdt dit luxe, luie leventje ook een keertje op (of nouja eigenlijk de euro's)en ik ben ondertussen dan ook aan het rondkijken voor een baantje. Maar eerst moest er natuurlijk nog even gesurft worden! Want surfen in Australie, dat moet je gewoon gedaan hebben...

Jullie surfbabe isdan ook 3 dagen op surfkamp geweest met Tess & Marjo. Het was nog 6,5 uur rijden naar spot X wat boven Sydney ligt. Er ging weer 5 liter viswijn mee de bus in want er moest 's avonds natuurlijk wel gechilled worden rondom het kampvuur.
De 1e dag regende het...De 2e dag hadden we gelukkig weer zon en strak blauwe lucht dus mijn humeur steeg direct met 10 punten!

Geen zon op surfkamp dat kan natuurlijk niet.

Het surfen zelf was heel erg cool om te doen, erg lastig om in zo'n korte tijd onder de knie te krijgen. Ik kon elke keer kort staan maar helaas net niet tot het einde naar het strand cruisen. Maarja het is in ieder gevaleen mooi begin! Soms lag het ook heel erg aan de golven, de stroming, de grote vieze kwallen die niks doen zeggen ze... of aan de strakke kontjes van de instructeurs (keek je even een verkeerde kant op en daar lag je weer van je plank)

Een ding is zeker, je moet doorzettingsvermogen hebben om een echte pro te worden want er is veel zand gehapt, zout geslikt en er zijn vele neusduiken en wasmachinerondjes gemaakt. Toch was het het allemaal waard! De laatste ochtend hebben we de zon zien opkomen terwijl wij aan het surfen waren in de zee. Ik moest er wel om 06.00 uur voor opstaan(leek wel gek in m'npaasei, maar het was mega cool!!)

Naast het surfen heb ik genoten vanenormlekker eten (tot buikpijn aan toe) en een heerlijke warme douche. Zo cliche maar wat ga je toch de kleine dingen weer waarderen.

Voorlopig heb ik nog geen plannen om huiswaarts te keren want ik ben hier nog volop aan het genieten en ben alweer nieuwe reisplannen aan het maken.Deze paasdagen zullen jullie het dus even zonder mij moeten doen. Ik mis wel de paaseitjes wantchocolade is hier niet te betalen!

Foto's volgen snel weer.

HAPPY EASTER!!!

Dikke zoen,
jullie surfpaashaas

Laatste nachtje in Kiwiland!

Lieve allemaal,

Wat is de tijd voorbij gevlogen... 6 weken rondreizen door NZ zitten er alweer bijnaaa op!
Allereerst super bedankt voor alle leuke reacties, het is echt tof om van jullie te horen vanuit Nederland en andere delen van de wereld, blijf vooral reacties plaatsen zou ik zeggen

Wat heb ik de laatste 2 weekjes nog meegemaakt... Gossie waar zal ik toch weer eens beginnen, elke dag is anders! Vanuit Queenstown zijn we voor 3 nachtjes naar het zuiden vertrokken. The Mildford Sound staat bekend om een van de mooiste plekjes van NZ maar ook een van de natste (er valt 7m regen per jaar in verhouding tot 1,5m in de rest van NZ) en dat hebben we geweten. Toch beloofden alle fantastische verhalen veel goeds...

Uiteraard hebben wij 3 verregende dagen gehad, een beetje jammer maar stiekem toch wel genoten van alles uiteraard.

• Het beloofde wildlife van zeeleeuwen tot dolfijnenwas ver te zoeken (enkle zeehondjes maar die hadden we al gezien);
• Een supermooie cruise zag er maar verlapt uit vanachter de ramen;
• Langs de zee werd je bekant weggeblazen en was het quick met 10 graden gedaald maar de golfen waren zeker indrukwekkend!

De 1e nacht verbleven we in Gunn's Camp. Na een lange dag bussen verlangden iedereen naar een warme douche. Ja helaas, dan moest je eerst je eigen vuurtje stoken in een houten hutje van 10m2. In deze hutjes leefden vroeger de havenarbeiders en elektriciteit was ver te zoeken... Het werd allemaal centraal geregeld: om 5:30 uur ging het licht aan en om 22:30 uur ging het licht weer uit. Voor dit verregende oord moest je nog 25 dollarbetalen, ze hadden me er geld op toe moeten geven

maarja it's all about experience! Achteraf was het toch nog wel knusjes geworden en de volgende ochtend busden we om 6:00 uur 's ochtends (het moet niet gekker worden) door naar Invergarcill of Bluff (de zuidelijkste stad van NZ).

De 2e nacht verbleef ik in Invergarcill omdat ik geen bezoek heb gebracht aan Stewart Island.

De 3e dag zouden we naar Dunedin vertrekken maar 's ochtends vroeg klopten de buschauffeur aan in onze dorm met de mededeling dat we 3 uur later vetrokken dan gepland. De ferry had vertraging, de mensen die wel naar Stewart Island waren gegaan hadden problemen met het weer. Shit, dat is balen als je net klaarwakker bent en al met 1 been in je spijkerbroek gehesen staat...
Die avond in Dunedin met een gezellige groep bij de Thai gegeten. Zelfs in een hotel geslapen, jaja wat een luxe, alhoewel het wel allemaal een beetje krakkenmikkig was (maar dat is bijzaak toch)

Na de volgende dag op +/- 10 mensen een uur te hebben gewacht die zo nodig de bejaardensport op ijs moesten uitvoeren (curling) arriveerden we om 19:00 eindelijk weer in Queenstown.Joehoeeee welcome back!! 3 Heerlijke zonnige dagen volgden. Ook was het tijd om afscheid te nemen van leuke mensen waarmee ik toch een behoorlijke tijd opgetrokken ben. Aan alle leuke dingen komt een einde...

Gelukkig bleven er genoeg partypeople over om de volgende3 daagjes de hoofdstad Cristchurch mee te ontdekken. Mijn laatste ritje metde Straybus... Onderwegzeker nog even genoten van het fantastisch blauwe lake Tekapo en Mt. Cook uiteraard!
Het hostel wat ik had geboekt in deze stad was een beetjecrimineel hoorden we dus heb ik elke dag mn backpack naar de bagageruimte gezeuld die op slot kon. De hoofdstad wordt ook wel Crimechurch genoemd maar ik heb alles nog hoor!

Het was een toffe stad, mooie gebouwen, mooie botanische tuinen met het 3 na grootste park ter wereld.

11Maart was het danook voor mij tijd om de hoofdstad te verlaten en aan mijn reis terug naar Aucklandte beginnen. De 1e dag heb ik 11 uur gereisd per bus en ferry naar Wellington. 's Avonds afgesproken met Jeffrey de Boskoper enuiteraard weer gezellig een drankje gedaanin een grappigebar met allemaal boeken (soort bibliotheek) waar je dan tussenin zat.
De volgende dag zijn we mount Victoria opgeklommen. Hier had je 360 graden views over de stad, erg tof. Ook nog even het gratis museum bezocht,door de stad geslenterden een afscheidsdrankje gedaan (uiteraard)... jullie zullen wel denken dat kind doet niet anders

De treinreis van Wellington naar Auckland die ik de volgende dag heb gemaakt betreft 681 km, kruist over 352 bruggen en reist door 14 tunnels. De totale rit duurde 12 uur en het uitzicht was groen & schapen! De lunchstop van the Overlander was in Ohakune een waar ski-oord in de winter wat 2029 feet boven zeelevel ligt. Iedereen die bang is om te verdrinken in NL over een x aantal jaar door onze grandioze dijken, je nieuwe woonplaats is een uitgestorven walhalla!

Hieronder nog een paar laatste grappige feitjes die ik in de loop van mijn blogs ben vergeten te vermelden:

• In Franz Josef waren uiteraard mijn spikes van 1 schoen afgebroken, de gids heeft het ter plekke gefixt, maar zogewoon lopen is dat dus nog niet...
• De dag nadat ik geraft had van de hoogste waterval ter wereld is een boot over de kop geslagen en zelfs de gids had een grote snee in zijn rug en bloedde als een rund...
• Nadat ik met Sebastiaan de Tongariro crossing had uitgelopen was onze pickup terug naar het hostel al weg. Zonder ons... terwijl ze wisten dat wij nog in het park waren. Toch slordig ondanks dat wij 0,0 bereik hadden. We hebben een alternatieve lift terug gekregen en een mooi verhaal opgehangen dat webijna waren ontvoerd dooreen Maori stam... Iedereen maakten zich al schrikbarend zorgenhaha....
• In de Straybus heb ik 6 uur langs naast een man moetenzitten die echt te verschrikkelijk naar zweet stonk. Het probleem was dat heel de bus vol zat en ik dus niet kon verkassen. Ik bezweek echt bijna ter plekke... terug in het hostel heb ik gelijk al mn kleren gewassen!
• In Auckland had iemand een potje tomatensaus op de toch allabiele verwarming gezet. Uiteraard kwam ik de kamer binnen en viel het potje om, op de vloerbedekking. We hebben heerlijk een nachtje in de tomatensaus lucht geslapen.
• Het feit dat ik thuis vaak alle potjes open moest draaien kwam zowaar ook hier in NZ van pas. Er waren 3 jongens aan het koken in de keuken, ze wilden een pot saus openmaken maar dat lukte hun niet. Dus ik zeg geef maar even aan mij en ik draai zo die pot open zonder moeite. Haha dus hun elkaar uitjoelen natuurlijk en de rest van de keuken zat ook zo te gniffelen. Dit was wel een grappig momentje! (Kickfun Rules...)

Morgen om 13:00 uur vlieg ik voor 6 maanden terug naar Ozzie. NZ was echt super mooi en te gek maar toch kijk ik ook weer uit naar dit nieuwe (werk)avontuur! De meeting met Tess & Mayo komt eraan, gevolgd door een surfkamp ik ben reuze benieuwd!

Mijn postadres in Australie voor al mijn fans:
C/- Woodduck Work & Travel
Inge Dijkstra # 4011
153 Forbes Street
Woolloomooloo NSW
2011, Sydney

Mijn Australische nummer voor al mijn stalkers:
+61434488253

Dikkeknuffel voor allemaal!
Uiteraard blijf ik jullie updaten via deze site. De laatste foto's zullen snel volgen.
Het antwoord op de vraagof Nieuw-Zeeland of Australiemijn voorkeur heeft houden jullie nog tegoed...

Liefs (ervaren) backpacker Inge

NZ - ABC

A Abel Tasman national Park. Gouden stranden en fantastische lookouts (als het niet regent...) Hier waren we van plan een hike van 8 uur te lopen maar we waren zulke verzopen katten geworden dat we de watertaxi terug hebben genomen wat ook zeker niet vekeerd was. Ze reden de watertaxi uit de zee op een trekker en toen gingen we verder per trekker tot we weer bij het infocentrum waren, dat was wel bizar! Toen we terug waren ging natuurlijk de zon schijnen en de rest van de dagen hebben we super mooi weer gehad.

B Barrytown. Een gehucht van 62 inwoners met een grote hilarische begraafplaats waar maar 6 graven liggen. `s Avonds hadden we hier een verkleedparty met als thema de kleuren van de puzzelkubus (rood, groen, wit, oranje, geel & blauw). Mijn oranje sweater fungeerde uitstekend als broek, heb gelijk een outfit voor Koninginnedag in Ozzie haha! Halverwege de aaf was er een grote ruilparty tot iedereen de 6 verschillende kleuren aanhad. Een modeshow volgde... De vele foto's bevestigen de leuke, gekke avond!
De volgende ochtend heb ik mijn eigen Nieuw-Zeelandse souvenier (ketting) gemaakt van een echt koeienbot. Ben er 3 uur zoet mee geweest

Terug bij het hostel was er nog een babyzeehondje van 3 weken aaaaaagghh how cute!

C Christchurch. De hoofdstad van Nieuw-Zeeland die ik over een paar dagen zal bezoeken. Eigenlijk nog geen idee of daar iets te beleven valt...

D Droomreisje. Waar ik nu mee bezig ben!!!

E Excuses. Ik heb mijn pony zelf bijgeknipt. Ik was te eigenwijs om te wachten tot we in een grote stad waren. Dus sorry voor de scheefheid op enkele foto's

F Franz Josef / Fox glacier. Gewapend in boots (die vanaf het eerste moment al niet lekker zaten), 2 paar (stink)sokken, regenjas, overtrousers, muts, handschoenen en heuptas met spikes jumpte ik als een pakezel de bus in. Op weg naar de Franz Josef glacier! Elke dag wordt het pad = los gesteente naar de glacier opnieuw uitgestippeld en gehakt. Dit omdat de glacier 1,5 cm per dag verschuift en hiermee ook stenen die je echt niet op je hoofd wilt krijgen

Aan een touwtje moesten we steil naar boven lopen en toen begon de 8 uur durende hike!

G Glacierhike. Ik doe natuurlijk altijd wel stoer maar het was in het begin echt heel eng & wennen om met 20 spikes op ijs te lopen. Na 6 uur oefenen was ik een genie, een fluitje van een cent, ahumm

Een begaanbare route werd ter plekke door onze guide bedacht en enigzins in het ijs gehakt. We gingen door grotten, hele smalle spleten en nog van een ijsbaan joehoeeee. Enigzins was ik weer heel blij met beide voeten in mn Birkenstocks te staan. Wat moet ik toch zonder ze?! Ik kon niet meer lopen, spierpijn en 2 flinke blaren waren het gevolg van deze toffe dag! Ach tjaaaa, risico van het vak...!

H Hostels. Momenteel verblijf ik in een super mooi, schoon en gloednieuw hostel met sauna en eigen badkamer. Luxe! Helaas is dit lang niet altijd zo

I Icebar. Met de kroegentocht zijn we in een icebar geweest. Hier was het -7,5 graden. Alles was van ijs ook de glazen waar we cocktails uit dronken. Met Ugs aan je voeten was het voor een half uur goed uit te houden. Super tof!

J Jarig. Iedereen van harte gefeliciteerd die ik vergeten ben... Of alvast gefelicitieerd natuurlijk!

K Kamperen / Kiwi / Koffie. Ik heb 4 daagjes in Abel Tasman National Park gekampeerd dit was een leuke en goedkope oplossing. Kiwi is de nationale vogel hier, ik heb dit beestje nog niet in het wild kunnen spotten. Koffie is een goed begin van elke dag!

L Lugen. Met de kabellift zijn we naar de top van Queenstown gegaan om vervolgens naar beneden te karten. Lugen genaamd. Een super leuke activiteit en lucky me mocht ik 6 rondjes!

M Mt. Cook / Middle of nowhere. Mt. Cook is de hoogste berg van Nieuw-Zeeland die ik waarschijnlijk op mijn weg naar Cristchurch nog even een bezoekje ga brengen. Ik bevind me vaak in the middle of nowhere, dit betekent fantastische landschappen en vaak geen bereik met mijn mobiele telefoon maar dat kan ook wel eens lekker zijn

N Natuur. Dit spreekt voor zich... Toch is al het moois soms echt niet op een foto vast te leggen!

O Organisatietalent / Olympische spelen. In plaats van simpelweg een binnenlandse vlucht te nemen naar Auckland heb ik mijn organisatietalent benut en ga ik lekker per bus, ferry en trein reizen. Doe eens gek en avontuurlijk! Ik ben op de hoogste van de verkeerde wissel van Sven Kramer maar verder volg ik de Olympische spelen absoluut niet. Nieuwtjes zijn welkom...

P Pancake rocks. Deze toeristische trekpleiser heb ik tevens bezocht. Rotsen van kalksteen die op een stapel pannenkoeken lijken. Dit is zo gevormd door een enorme druk van de Tasman Sea op de wisselende harde en zachte lagen van zeedieren en plantenresten. Wel grappig maarja toch weer rotsen

Q Queenstown. Hier bevind ik mij momenteel! Er is hier echt van alles te doen, je kunt het zo gek niet bedenken. Een leuke plaats om even te relaxen en te stappen in de vele gezellige kroegetjes. Ik moet hier nog de beroemde fergburger gaan eten, een hamburger die ongeveer zo groot is als je hoofd. Eerst zien, dan geloven!

R Relaxen / Reizen. Een zeer goede combinatie! Als je eenmaal de smaak te pakken hebt wil je meer van de wereld zien

S Seal colony / Sandflyes / Schapen. Leuk om een zeehondenkolonie in hun eigen leefomgeving bewonderd te hebben. Inmiddels ook kennis gemaakt met mijn lievelingsdieren, zandvliegen. Dit zijn hele hinderlijke beestjes die je huid opeten en de rode bulten jeuken verschrikkelijk! Ik denk dat ik er zo'n 30 heb op mijn voeten. Lang leve de insectenspray. Schapen zijn hier meer als mensen. Als het goed is ga ik ze de komende week ook nog scheren!

T Tongariro Alpine Crossing. Samen met Sebastiaan heb ik de hike op deze werkende vulkaan van bijna 20 km in 7,5 uur uitgelopen. Sommige stukken waren best even zwoegen mijn god! Hij bood verscheidene keren aan ook mijn tas te dragen maar ik wilde me natuurlijk niet laten kennen :P Plus het feit dat ik sowieso nooit zo snel opgeef. Na superfantastische kraterlandschappen, grote rotsblokken, lieve riviertjes, zwart gesteente, opgedroogde lava, wijde landschappen, uitzicht op mos en aquablauwe meren was het laatste stukje lopen (2 km) door het regenwoud. Uiteindelijk was daar dan de finish! Wat een tocht, van in de wolken tot op de grond. We hebben de hele vulkaan overgestoken wauwwie, trots.. In het hostel gebruik gemaakt van de jacuzzi, dit maakte veel goed!

U Uitslapen. Het leventje van een backpacker gaat niet altijd over rozen dus uitslapen is er 9 van de 10 keer niet bij! Gewoon laat in bed en vroeg opstaan om weer verder te kunnen reizen of toffe excursies te kunnen doen. Ach tja, eigenlijk gewoon net als ieder ander die fulltime werkt

V Verloren foto's. Dit was even een tegenslag die ik te verwerken had. Helaas pindakaas ben ik al mijn foto's van het Noordereiland kwijt. Waarschijnlijk is dit gekomen door een virus op mn usb -stick, vanuit de vele internetcafés. Maarja... gelukkig ben ik zelf nog gezond, gelukkig en zijn niet al mijn foto's verloren gegaan...

W Wellington. In Wellington liep ik op straat en toen hoorde ik ineens: Hey wat doe jij nou hier?! Wat bleek kom je gewoon aan de andere kant van de wereld een bekende uit Boskoop tegen. Hoe klein is de wereld dan?! We waren beide niet op de hoogte van elkaars reisje dus we waren echt flabberguested!!! Na gezellig ouwehoeren in de kroeg nog pannenkoeken gebakken. Dit was een groot succes haha! Scrambled pancakes smaken tenslotte ook toppie.

X Xussies. Voor het thuisfront, familie, vriendjes & vriendinnetjes.

Y IJs. Hokey Pokey ijs is mn nieuwe lievelingssmaak. Stukjes honing met vanille mmmm!

Z Zon / Zee/ Zuidereiland. Genieten doe ik nog elke dag!

Heel veel lieve groetjes van mij!!

Kaori of Alaaf?

Kaori! Welkom op mijn nieuwe reisblog.
Alaaf! Drink er 1tje op mij lieve, gekke feestbeesten.

Na een ietwat moeizame start gaat het 'alleen' reizen me met de dag beter af. Gelukkig ontmoet ik veel nieuwe mensen in de Straybus en in de hostels natuurlijk. Ik moet er nog wel even aan wennen de enige Dutchie te zijn, voordeel is dat mn engels met sprongen vooruit gaat

Zo heb ik al mogen ervaren dat de mensen hier op het Noordereiland buitengewoon gastvrij en vriendelijk zijn. Iedere Kiwi is zeer open en kun je altijd bellen bij problemen of gewoon voor een bedje! Nu heb ik ook rare Kiwi's ontmoet en ik blijf een leuk Europees meisje dat alleen rondreist dus ik pas goed op mezelf hoor

Ik ben 3 dagen bij the Bay of Islands verbleven (144 eilandjes) waar ik naast mooie watervallen ook Cape Reinga, het meest noordelijke punt, van NZ heb bezocht. Hier komen the Tasman Sea & the Pacific Ocean samen. Onderweg hebben we aan sandboarden gedaan, de heuvel opkomen was zwaar (dacht dat ik conditie had haha) maar eraf glijden en geen zandhappen was super!!!

In Hahei sliepen we op een camping direct aan het strand. Hier heb ik geseakayakt rondom the Cathedral Gave en een zelfgemaakte cappuchino op het strand gedronken. Mark from England and I were defenitely a good team En als mn armen te moe werden ging ik lekker even onderuit genieten van de omgeving, like a princess (I like that part!) De watertemperatuur is 24 graden dus heerlijk gezwommen in de open zee waar een half uur later haaien werden gespot, nice

Na een BBQ zijn we 's avonds gaan chillen in the hot water beach. Een rare gewaarwording om 22:30 uur in het donker in je bikini op het strand zitten. De sterren boven je hoofd en met je billen in je (zelfgegraven) kuil met water van +/- 50 graden wat uit de grond komt, gewoon omdat het kan!

Onderweg van Hahei naar Raglan stopten we om boodschapjes te doen en daar was zomaar... een Dutchie store woehoeeee! Je begrijpt dat ik even heb ingeslagen: appelstroop, boerenomelet, Goudse kaas en dropjes mmmm!

Alles past overigens nog uitstekend in mn backpack want (helaas) laat ik overal wel iets liggen: handdoek, slippers, eten... Maarja zolang mn hoofd er nog aan zit gaat alles goed!

Bij de lodge in Raglan kon je glowworms spotten. Wat nou 200 dollar betalen om ze in een paar grotten te zien. Hetgeen wat licht geeft bij glowworms is trouwens hun eigen poep, dat je het maar even weet...

In Maketu hebben we de avond en nacht doorgebracht bij Maouri people in the middle of nowwhere. Na teveel boterhammen met pindakaas (= lekker goedkoop) kreeg ik nu eten volgens hun cultuur voorgeschoteld. Dit houdt in: pompoen, vis, beef, kip en een soort zelfgemaakte reist met een apart smaakje. Misschien ga ik toch weer voor mn vertrouwde boterhammen met pindakaas! Na het diner gingen we naar een soort tempel om welkom geheten te worden. Je mocht geen schoenen aan en tijdens de ceremonie / openingsdans was het niet toegestaan om te lachen. Dit is in hun cultuur officieel een rede om iemand aan te mogen vallen, oppassen dus... Na iedereen gegroet te hebben waren we officieel toegelaten tot hun familie. Weet alleen nog niet of ik hier blij mee moet zijn haha! De groet ging als volgt: schud elkaar de hand, neus tegen neus en zeg Kaori (welkom) en dit dan 50 keer... pffff.
De jongens en meiden werden vervolgens gescheiden om deze dans te leren en vervolgens voor elkaar op te voeren wat overigens erg lachwekkend was! Heb stoere filmpjes gemaakt. Die avond heb ik buiten geslapen, uiteraard had ik mn slaapzak wel helemaal dichtgeritst voor enge beestjes

's Ochtens ontwaken in de frisse buitenlucht is heerlijk! En wat was het bloedheet in mn slaapzak... Veel teveel kleding aan gedaan en een te klein luchtgat I guess Na alles snel ingepakt te hebben (hopelijk zonder beestjes) werd het tijd voor mn tripje naar Taupo. Hier ligt Lake Taupo, het grootste vulkanische meer van NZ.

Maar... Onderweg eerst gestopt in Rotorura om van de hoogste (commerciele) waterval ter wereld te raften, grade 5, sweet as! By the way, dit laatste zeggen ze hier als iets heel erg cool is
Er waren 3 watervallen; eentje van 3 meter, eentje van 1 meter en DE waterval van 7 meter!!!
HERE WE GO...! Op dat cruciale moment wist ik heel eventjes niet of ik het nog wel zo leuk vond hihi Peddle forwards, forwards, forwards and... SIT DOWN! Een grote hap lucht en daar gingen we joehoeeeee WE MADE IT!!! Thank god niet gecapseisd en in de waterval gezogen. Een gepaste overwinningsdans met onze peddels in de lucht volgde SWEET AS...!

Op naar Taupo! Onderweg nog gestopt bij de bekende kraters / geizers waar een heerlijke rotte eieren lucht hangt. Momenteel verblijf ik 4 nachtjes in Tiki Lodge om bij te slapen, een beetje uit te zieken, mn was te doen (3 dagen dezelfde onderbroek binnenstebuiten dragen kan echt niet meer!), te relaxen en jullie op de hoogte te brengen. Eigenlijk alles wat ik even nodig heb na veel reizen en teveel korte nachtjes slaap; maar nu wel met uitzicht op Lake Taupo.

Maandag stap ik weer met frisse moed en een big smile in de Straybus. Psychisch voorbereid voor de 19,4 km Tongariro Alpine crossing. Een amazing hike van 8 uur waar deels the Lord of the Rings is opgenomen. Dat verdiend een bloemetje... Je fitnesslevel moet wel gemiddeld zijn, ik heb er bijna 3 jaar gewerkt is dat ook goed?!

Ik heb trouwens besloten 1,5 week langer in NZ te blijven. Het weer is bij jullie momenteel toch dramatisch en het landschap en de miljoenen schapen zijn hier super mooi! Ik blijf hier dus nog maar even genieten en mn geld uitgeven
Take care en breek geen botten...

Mijn Nieuw-Zeelandse nummer tot half maart is: (+64) 22-6931325

Warme zonnestralen, sweet as and a big kiss,
Inge

Sla Tasmanië niet over!

Zoals ik jullie in mijn vorige verhaal had beloofd allereerst meer over de dingen die ik in Melbourne gedaan heb voordat ik uitwijk naar Tasmanie.

The Great Ocean Road was super maar helaas ook wel een beetje koud! Ja dat schijnt hier in de staat Victoria zomaar te kunnen... Onze gids Juud heeft ons in 2 dagen heel relaxt rondgeleid. Een korte impressie: we hebben naast de bekende Twelve Apostles (inmiddels nog 10), the London Bridge en heel veel mooie oceaan ook hele schattige plaatsjes (waaronder Apollo Bay) langs de kust gespot. Hiernaast zijn we in een grot geklommen die bij vloed normaal gesproken voor ¾ onder water staat en hebben we pinguïns uit de oceaan zien komen die naar het strand waggelden voor hun nachtrust.

Naast lekker veel winkelen (voornamelijk kijken, kijken en niet kopen) zijn we tevens op een verjaardag geweest van een Italiaans/Australisch meisje via een leuke kennis van Lisette ;-). Na 3 kwartier rijden (ongelooflijk maar het was nog steeds Melbourne) + bijna 2 ongelukken (autorijden kunnen ze hier dus niet) hebben we ons lekker vol gebunkerd, onze vitamines bijgewerkt, een paar drankjes gedronken en onze Engelse skills ge-update. Voor mijn 2 reismaatjes was ik ondertussen aan brieven voor All You Need is Love begonnen, hun hormonen waren aardig de weg kwijt. Ik voel me natuurlijk ‘de' aangewezen persoon hiervoor en hoogst verantwoordelijk; dat begrijp je. Zoals jullie lezen is mijn (nieuwe) leventje hier nog aardig druk. Verwonderlijk dat we daarom ook nog tijd vonden voor het volgende...

Melbourne doet Europees aan en is de stad van de lekkere koffie maar natuurlijk ook van the Australian Open. Op 22 januari werd het tijd voor een bezoekje aan dit event! Liset kreeg een gratis groundpass van een mevrouw waardoor we slechts 19 dollar p.p. kwijt waren. Joehoeeee (we blijven tenslotte Nederlanders) :P Hoogtepunt van deze dag was de dubbelwedstrijd tussen Serena & Venus Williams versus I. Raluca Olaru & O. Savchuk. Deze 2^e ronde wonnen de zusjes in 2 sets.
AWESOME dit gezien te hebben op m'n slippertjes... Definitely once in a lifetime! :D
Mevr. Venus deed haar naam eer aan door iedereen te shockeren met een onderbroek in exact dezelfde kleur als haar huid. Saar en ik hebben nog hele goede blote billen foto's gemaakt, net echt! Misschien verkopen aan de plaatselijke pers? ;-)

Dan is het nu eindelijk tijd om jullie te updaten over het supersonische, fantastisch mooie TASMANIE!!! Het is bijna niet uit te drukken in woorden of op foto's maar als jullie nog puf hebben om verder te lezen ga ik het hieronder toch proberen.

In een notendop (de oostkust van) Tasmanie:

• De Nederlander Abel Tasman ‘ontdekte' in 1642 als eerste Europeaan het later naar hem vernoemde eiland. In 1777 nam James Cook het gebied in bezit voor de Britse kroon.

• Weliswaar hoort Tasmanie geologisch gezien tot de uitgestrekte grote broer Australië - zo'n 10.000 tot 15.000 jaargeleden zat dit eiland nog aan het vaste land geplakt -, maar het landschap doet absoluut ‘on-Australisch' aan.

• Op 25 januari zijn we na 1 uur vliegen geland in Launceston waar Inge het slotje niet meer van haar dagrugzak afkreeg. De code werkte niet meer en dus werd het slotje bij de plaatselijke autodealer doorgezaagd. Thnx mate!

• In verband met Australia Day hebben we voor 1 dollar goedkoop snoep gescoord - wat een luxe voor ons als backpackers - als een kind zo blij :D

• Op dinsdag 26 januari begon onze 3-daagse tour langs de oostkust van het eiland.

• De 5 dagen dat we in Tasmanie waren had Inge geen bereik (no worries alles gaat nog goed!)

• Onder leiding van gids Matt en een suffe groep zijn we naar Bichenco gereden. Maar wat maakt het uit want wij hadden elkaar, the Dutchies are crazy!

• Onderweg hebben we voornamelijk mooie stranden bezocht. Heerlijk gerelaxt aan the Bay of Fires (een grote kustlijn aan het oosten van Tasmanie). What a view... hagelwit zand, turquoise-blauw water en bijna het hele strand voor jezelf. Bofkonten?!

• The Bay of Fires is in strijd met India over het mooiste strand ter wereld, hoe verpest kun je nu al zijn :P

• In 2009 is the Bay of Fires uitgeroepen tot 's werelds beste vakantiebestemming!!! Ik zeg dat word nu je koffers pakken voordat het ‘te' toeristisch wordt...

• De pinguïns liepen bijna letterlijk aan je voeten tijdens de pinguïntour. Er mochten alleen geen foto's gemaakt worden. Hierdoor kunnen deze lieve beestjes blind worden en zouden ze uiteindelijk verdrinken in de zee, omdat ze niet meer zien waar ze naar boven moeten zwemmen.

• 5:00 Uur opstaan voor de zonsopgang is (te) vroeg, in het pikkendonker een bos beklimmen voor een goed uitzicht is wel een beetje eng.

• Geen zonsopgang zien omdat het te bewolkt was is schraal, je had tenslotte ook in je bed kunnen liggen...

• 3 km hiken naar the Wineglass Bay lookout is zeker de moeite waard!

• Hierna gestoken worden door een of andere grote zwarte mier en pijn hebben is minder.

• Volgens onze gids is het ‘no worries' dus dat geloven we dan maar.

• Je niet ergeren aan een idiote aandachtstrekkende Duitser uit je groep is moeilijk. Er idiote Nederlandse grappen over maken en keihard lachen met elkaar is makkelijk.

• Gelukkig maken echte Ozzie burgers als lunch veel goed. Lekker BBQ-en bij een picknickplaats in de open lucht. Met om de hoek wel een aardig uitzicht (lees: wederom een mega, supersonisch, fantastisch, ongelooflijk, geweldig uitzicht!)

• The remarkable Cave is wederom zo'n lookout die we ‘s middags hebben mogen spotten, WAUWIE!

• Na relaxen op een verlaten strand hebben we de 2^e nacht doorgebracht in Port Arthur, ons huis stond naast een begraafplaats, gezellig!

• Port Arthur (inclusief Tasmanie) heeft een lugubere geschiedenis. Voor de komst van de eerste blanken leefden er zo'n 70 verschillende stammen met ongeveer zo'n 4.000 tot 5.000 leden. De Britten hadden slechts enkele decennia nodig om de bevolking van Tasmanie tot de laatste man uit te roeien.

• Onmiddellijk na de stichting van de havenstad Hobert werd het eiland een verbanningsoord voor strafgevangen.

• Tussen 1830 en 1877, toen er een einde kwam aan de deportaties, verbleven er ongeveer 12.500 bannelingen in deze gevangenisstad, die al snel na de stichting de bijnaam ‘Hel op aarde' kreeg.

• Een bezoek aan Port Arthur was zeer indrukwekkend en heel erg interessant.

• The Goast Tour hebben we overgeslagen, gezien het feit dat je hiervoor 100% Engels moest verstaan anders snapte je de clou van het verhaal niet... :P

• Op 28 april 1996 is hier een lugubere aanslag geweest waar een man met een geweer 35 toeristen en werknemers vermoord heeft.

• Om het gezellig te houden hebben we 's middags een bezoekje gebracht aan een opvangcentrum voor voornamelijk Tasmanian Devils.

• The Tasmanian Devil is waarschijnlijk over 10 tot 20 jaar in het wild uitgestorven.

• Deze lief uitziende diertjes hebben sterke kaken, je kan het vergelijken met de kaken van een krokodil. Ze eten alles wat los en vast zit. Het was leuk om te zien hoe ze gevoerd werden, wat een gevecht!

• Zeer cool was het feit dat je ook heel dichtbij kangaroes kon komen en ze ook kon aaien, aaaahw how cute!! :D

• Na 1 kilo kersen gekocht te hebben voor 5 dollar en een bezoekje aan de plaatselijke vismarkt voor oesters, waren we alweer aangekomen in de hoofdstad Hobert, de eindbestemming van onze tour.

• Afscheid nemen was deze keer een fluitje van een cent.

• Avondeten in Hobert bestond uit pizza, sushi, koekjes, chips, stokbrood met kruidenboter en tropical drink. Dit alles genuttigd onder het genot van een avondzonnetje in het park.

• Het was dus niet alleen mijn backpack die 2 kilo zwaarder door de douane ging ;-)

• 29 januari nog even deze bruisende stad ontdekt (waar het bijna nooit regent) en toen was het alweer tijd om terug naar Melbourne te vliegen.

• Zie de nieuwe foto's voor alle avonturen en indrukken.

Tasmanie was absoluut adembenemend mooi en super gezellig met Sarah en Lisette. Iedereen die Australië aandoet kan ik het 100% aanraden, sla dit eiland niet over! Het is op dit moment het mooiste wat ik tot nu toe van Australie heb mogen zien.

Het is alleen niet helemaal Tasmanie in een notendop geworden haha (lees: m'n langste blog tot nu toe). Maar ondanks dat ik nog uren verder kan typen en jullie ogen wellicht bijna scheel zijn van staren naar een computerscherm ga ik er nu toch echt weer een einde aan breien.

De plicht roept; mijn was stinkt en er moet nog een slaapplaats in Nieuw-Zeeland gezocht worden. Mijn volgende verhaal zal vanuit dit land zijn. Een nieuwe ronde, nieuwe uitdagingen en nieuwe kansen... Voor het eerst ‘alleen' reizen zonder mijn inmiddels 2 vertrouwde travelbabes. Spannend... maar ik heb er zeker weer zin in!

Liefs Inge (in love with Tasmanie)

P.S. Even belangrijk: ik heb nu nog steeds geen bereik - heel raar - zal snel een oplossing proberen te zoeken.

Update vanuit Melbourne

Hallo lieve kouwkleumen,

Tijd voor een update naar het thuisfront dacht ik zo! Met onze gekke gids Jim hebben we een onvergetelijke dag in the Blue Mountains gehad. Jim is heel dik, houdt van sigaretten, Heineken bier en is een echte verteller met passie voor zijn vak. Zo weet ik dat er ongeveer 150 soorten eucalyptusbomen in dit nationale park bestaan en sommige zijn nog niet eens ontdekt. Deze bomen geven een blauwe nevel af en groeien na een bosbrand gewoon weer verder wat heel bijzonder is. Na een hike van ongeveer 2,5 uur naar beneden (op en langs de drie gezusters, watervallen en oneindig veel bush) waren we aangekomen bij het steilste treintje ter wereld, ik schat het op 75 graden omhoog, gaaf!

's Avonds naar een lokaal festival in Sydney geweest. Het was erg druk en er werd geen alcohol geschonken dus uiteindelijk met de groep weer in de - inmiddels plaatselijke stamkroeg- O'malleys beland. Blijkbaar vond de politie het ook te druk op het festival, want er werd door een luidspreker geroepen: There are too many people here... maar al met al bleef het een chaos op de weg, dat kunnen de Rotterdamse Vrijetijdsmanagers natuurlijk veel beter! ;-)

In Sydney hebben we nog een havencruise gedaan langs de skyline en gingen we op het strand lekker lunchen. Onderweg nog een supermooi naaktstrand gezien waar een man een speciale zon/beschermkoker had, te grappig! 's Avonds hebben we nog leuk gedineerd met Jim, die we hadden uitgenodigd. Al met al was het toch weer gezellig laat geworden met liedjes zingen op het dakterras en Rob (begeleider) op zijn gitaar. Ze hebben hier pakken wijn van 4 liter voor maar 10 dollar (6 euro), kost natuurlijk geen drol! Toch heb ik vandaag besloten deze bocht definitief niet meer te drinken toen ik erachter kwam dat het gemaakt is van melk, vis, eieren en noten. Er zit geen enkele druif in! Volgens mij wordt je moddervet van deze slechte eiwitten en ik wil al helemaal niet weten hoe ze het tot een soort van wijn produceren en laten gisten... :P

Het laatste dagje met de groep was heel relaxt. Met een ‘no worries' mentaliteit was iedereen opgestaan en hebben we 's middags nog een bezoekje gebracht aan het strand (hoe kan het ook anders J) Echter, na een uurtje mochten we niet meer zwemmen omdat de stroming te sterk werd. Op de terugweg weer even door de Botanische tuinen van Sydney gewandeld. Grappig feitje: hier hangen de vleermuizen in bomen gewoon boven je hoofd! Na op de laatste avond nog een groot feestje gebouwd te hebben in een club + karaoke zijn sommigen van de groep gaan surfen en ben ik met Lisette en Sarah na een rit van 13 uur (866 km) in Melbourne aangekomen.

Na 2 dagen in St. Kilda aan het strand te zijn verbleven zijn we verhuisd naar het centrum. Hiermee hadden we erg veel geluk, want dit was het ena laatste hostel wat nog niet volgeboekt was o.a. door the Australian Open. Anders hadden we wellicht wel de stad moeten verlaten... Gelukkig is het opgelost en zullen we hier 1,5 week verblijven. Op zulke momenten ben ik wel heel blij dat ik reisgenootjes heb J In deze periode staan er een aantal fantastische activiteiten op de planning! Ik zal jullie even jaloers maken: 2 dagen the Great Ocean Road, 5 dagen de oostkust van Tasmani? (het eiland onder Australië op de kaart en is ter grote vergelijkbaar met Nederland) en uiteraard naar the Australian Open! Kortom, ik verveel me nog laaaannnggggg niet maar ik denk wel aan jullie hoor! Dit lijkt me een mooie compromis om mee af te sluiten. :-)Later meer over mijn ervaringen tijdens deze excursies, de stad Melbourne en mijn voorbereidingen voor Nieuw-Zeeland!

Kus, backpacker Inge

P.S. Enkele foto's staan online voor een beeld bij alle mooie indrukken en verhalen.

Bye Bye HongKong, Hello Sydney!

Hallo lieve mensen,

Allereerst: ik ben helemaal heel en veilig aangekomen in Sydney na knuffels en zoenen op Schipholvan ouders, zusjelief, tess& mayo :) De vlucht was lang en vermoeiend maar zeer goed uit te houden met de ingebouwde Pacific studio cx (daily news, travelinfo, airport info, entertainment: movies, tv, music, games etc.) Complete tv-seriesen nieuwste filmsgerangschikt op +/- 10 soorten genres. Door op een knopje te drukken kon je het cabinepersoneel oproepen en bestellen wat je wilde, kortom ik heb me wel vermaakt in de boeing 747 :D

Ontbijten om +/- 1:00 uur NL-tijd is raar. Maar in China is het tenslotte al 8:00 's morgens. Een nachtje overgeslagen maar we stappen slaperig en vrolijk uit. Yes, de 1e vlucht overleefd, nu nog door de douane en op zoek naar bordje + chinees!
HongKong was i.v.m. Nederland een contrast. Groot, smog, haastig, onpersoonlijk maar wel errugh gaaf om even mee te pikken! In ons Guesthouse werd al snel de 1e kakkerlak gespot (heerlijk!) :P Na een paar uurtjes slapen en wat eten met 5 meiden in een taxi naar de Skyline van HongKong gereden (helaas wel bewolkt). Na een drankje in een veredelde snackbar (verkeerd ingeschat want we wilden een kroeg) was het weer tijd om naar the airport gebracht te worden.

Door de jetleg en zelfs na het zien van the Opera House & te Harbor Bridge besef ik nog steeds niet dat ik eindelijk echt in Sydney ben! Mede door een zwerm vliegende honden (lees: vleermuizen) op het dakterras waar ik m'n 1e kangaroovlees op heb begint het langzaam tot me door te dringen. Kangaroo smaakt trouwenseen beetje naar taaie biefstuk, het idee dat het kangaroo is is heel raar. Vanmorgenalle administratieve rompslomp geregeld en/of aangevraagd. 's Middags zijn we met een groepje naar Bondi Beach geweest, lekkerrelaxen aan het stand en de 1e duik in de zee genomen! Heel vervelend in januari, terwijl in NL het strooizout op is!

De Aussi mannen rennen voortdurend (lees: continu) al sportend met gebruind + gespierd bovenlichaam (meestal ontbloot) door de stad en op het strand (heel vervelend x 2) ;-)Opvallend is dat 98% van de mannen sport en slechts 2% van de vrouwen (ik hoef me dus niet schuldig te voelen) :P

Morgen gaan we met de groep naarthe Blue Mountains en in het steilste treintjeter wereld, woeiii ik ben benieuwd... Verder wacht er nog een havencruise op me en natuurlijk een heleboel gezelligheid!

Heel erg leuk om jullie berichtjes te lezen, keep going :) toedelsss & een dikke Sydney kus!

No farewell, just goodbye!

De spanning en zenuwen kriebelen al 2 weekjes, zo ook afgelopen zaterdagavondvoormijn birthday en tevens afscheidsfeestje. Is er genoeg wijn? Is er genoeg chips? Zullen ze wel komen? En natuurlijk loopt dan alles als een trein! Het was echt een onvergetelijke avond. Het doet echt wat met je, als je ziet dat er zoveel mensen met je meeleven en wanneer ze zeggen dat ze je gaan missen. Iedereen super bedankt voor de gezelligheid en alle smsjes en mailtjes! Alle gekke foto's staan online op mijn Hyves.

En WOW, wat komt het dan ineens dichtbij! Nog maar 1 nachtje slapen!!! Afgelopen 2 dagen alles voor de laatste keer checken, inpakken, uitpakken, nog een keer checken, weer inpakken, hier nog langs, daar nog op bezoek... Het is echt geweldig om te doen, maar wat kost het veel tijd en energie. Het is nu écht tijd voor dinsdag 5 januari. Het is tijd om te gaan! Nu mag het van mij wel gaan gebeuren.Ik ben er klaar voor.

Morgen wordik om 10.00 uur verwacht op Schiphol.Ik ga met een groepsvlucht, dusik zal dan ook almijn groepsgenoten gaan zien. Even gezamenlijk inchecken en dan hebben we nog wat tijd om met familie een kopje koffie te drinken (iets anders mag ook)

Om 13.05 uur is dan het uur van de waarheid aangebroken. Durf ik het aan om het vliegtuig in te stappen...? Ha, natuurlijk! Hier heb ikhet allemaal voor gedaan. Afscheid valt altijd zwaar, maar uiteindelijk komikook weer (heel) terug. Zelf zie ik het ook niet als een afscheid. Dat klinkt zo definitief. Het is gewoon een ‘tot ziens'.Ik zalaan jullie denken, de ‘achterblijvers'. Wat hebben jullie mij op zoveel manieren geholpen. Wat heb ikveel aan jullie te danken!
We'll keep in touch!

Cheers,
Inge

P.S. Wanneer mijn Australische nummer / postadres bekend is zal ik dit op deze blog plaatsen. Tot die tijd ben ik nog bereikbaar onder mijn Nederlandse mobiele nummer & natuurlijk gewoon per mail of Skype! Mijn Skypenaam is ingedingg.1988 (zoeken op Inge Dijkstra voldoet ook )

Voor de liefhebber (alle tijden zijn plaatselijk)
Vlucht CX 270
5 januari om 13:05 uurvan Amsterdam naar HongKong, aankomst 6 januari om 7:10 uur
Vlucht CX 101
6 januari om 23:55 uur van HongKongnaar Sydney, aankomst 7 januari om 12:10 uur